Beginnersfouten die ik maakte in New Orleans

Ik deed op mijn eerste reis naar New Orleans verrassend veel kleine dingen verkeerd, en geen daarvan was dramatisch. Het waren het soort vergissingen dat je twintig minuten, een paar dollar of een gênant momentje bij een barman kost. Ze hier opschrijven is volgens mij nuttiger dan nog een lijst met topbezienswaardigheden, want dit zijn precies de aannames waar mensen al over struikelen voordat ze zelfs maar bij Jackson Square aankomen.

Denken dat New Orleans de hoofdstad van de staat is

Ik zei iets in een taxi waar de chauffeur om moest lachen: ik noemde New Orleans “de hoofdstad”. Dat is het niet. De hoofdstad van Louisiana is Baton Rouge, een kleinere, meer alledaagse stad zo’n 130 km stroomopwaarts, en New Orleans heeft die rol nooit vervuld. De twee steden voelen echt anders aan, en als je route een stop bij het art-deco State Capitol bevat, is dat een dagtocht, geen tussenstop binnen New Orleans zelf. Het is een klein feitje, maar het hardop verkeerd zeggen is de snelste manier om jezelf als nieuwkomer te ontmaskeren, en het is relevant als je een River Road Plantations: een dagtrip vanuit New Orleans-route plant die toch al langs de hoofdstad komt.

Creole en Cajun door elkaar halen

De eerste twee dagen gebruikte ik deze twee woorden alsof het synoniemen waren, en een ober in een restaurant bij de French Quarter corrigeerde me vriendelijk maar beslist. Het zijn geen synoniemen. De Creoolse cultuur en keuken ontstonden in de stad zelf, uit Franse, Spaanse, Afrikaanse en Caribische invloeden, en zijn doorgaans stedelijker en meer op tomaat gebaseerd.

Cajun-eten en -muziek horen bij de nakomelingen van de Acadiërs die zich vestigden op de prairies en in de bayous rond Lafayette, in Cajun Country, en de keuken daar is landelijk en gebaseerd op roux. Een gumbo in de categorie Eten- en drinktochten kan naar beide kanten neigen, afhankelijk van wie er kookt. Wil je het verschil netjes uitgelegd zien in plaats van in één alinea, dan is er een hele gids Creole vs Cajun eten: wat is het echte verschil? die ik had willen lezen voordat ik aankwam.

Denken dat de begraafplaatsen vrij toegankelijk zijn

De bovengrondse graftombes waren een van de dingen die ik het liefst wilde zien, dus liep ik op mijn tweede ochtend naar St Louis Cemetery No. 1 in de veronderstelling dat ik zomaar naar binnen kon. Dat kan niet. De begraafplaats is alleen toegankelijk met een erkende gids, zelfstandig bezoek is niet toegestaan, en ik moest mijn middag omgooien om me alsnog bij een tour aan te sluiten in plaats van de hele ochtend te verliezen.

Lafayette Cemetery No. 1, in de Garden District, is een ander geval en het is de moeite waard om dat apart na te kijken, want de regels voor deze plekken zijn niet identiek en veranderen ook weleens. Als begraafplaatsen voor jou een prioriteit zijn, lees dan Begraafplaatsen van New Orleans: bezoekersgids voor St Louis No. 1 en Lafayette No. 1 voordat je je schema eromheen bouwt, en boek het begeleide bezoek van tevoren in plaats van er zomaar op te hopen.

Wat hiermee samenhangt: ik had ook onderschat hoe uiteenlopend het aanbod aan geestentochten en Voodoo- en begraafplaatstochten in de stad is, van serieuze geschiedenis tot pure amusement. Wil je de meer onderbouwde versie, zoek dan naar aanbieders die Marie Laveau en Voodoo als echte religieuze geschiedenis behandelen in plaats van als attractie.

Te weinig contant geld en te weinig fooi

Ik was ervan uitgegaan dat een grote, toeristische stad als deze bijna volledig op kaartbetalingen zou draaien, en dat klopt grotendeels — behalve op de momenten waarop het echt niet zo is. De straatmuzikanten langs Royal Street en rond Jackson Square werken voor contant geld. Sommige kleinere bars op Frenchmen Street ook, en parkeermeters eveneens. Ik gaf ook fooi zoals ik dat thuis zou doen, wat achteraf te weinig bleek: hier wordt ongeveer 18 tot 20 procent verwacht in restaurants en bars, en een paar dollar per persoon voor iedereen die je begeleidt op een swamp tour of plantagebezoek.

Daarbovenop is de prijs op een menu of prijskaartje nooit de prijs die je betaalt, want sales tax wordt pas bij de kassa toegevoegd, niet verwerkt in de vermelde prijs. Niets hiervan is ingewikkeld zodra je het weet, maar het is de moeite waard om Fooien en omzetbelasting in New Orleans: hoe het geld echt werkt te lezen zodat je niet, zoals ik, bij de kassa aan het rekenen bent.

Fout	Wat er werkelijk gebeurt	Oplossing
New Orleans de hoofdstad noemen	Baton Rouge is de hoofdstad van de staat, ~130 km stroomopwaarts	Houd de twee steden gescheiden in je reisplan
Creole = Cajun	Verschillende oorsprong, verschillende keukens, verschillende streken	Check de omschrijving van gerecht of tour, of lees de uitleg
Zomaar St Louis Cemetery No. 1 in lopen	Alleen toegankelijk met gids, geen zelfstandige toegang	Boek van tevoren een begeleid bezoek aan de begraafplaats
”Normaal” fooi geven	18-20% is de lokale norm, contant geld nodig voor straatmuzikanten	Neem kleine biljetten mee, geef gidsen een paar dollar per persoon fooi
Blind boeken tijdens Mardi Gras/Jazz Fest	Prijzen stijgen, er gelden minimumverblijven	Check festivaldata en boek ruim vooraf, of vermijd die data

Blind boeken rond Mardi Gras of Jazz Fest

De laatste fout maakte ik al voordat ik was geland. Ik koos reisdata zonder de kalender te checken, en pas achteraf besefte ik dat Mardi Gras geen vaste datum heeft — het valt 47 dagen voor Pasen, dus ergens tussen begin februari en begin maart, afhankelijk van het jaar, met het begin van het paradeseizoen op 6 januari. Jazz Fest is eveneens een bewegend doelwit, ruwweg het laatste weekend van april tot het eerste weekend van mei.

Tijdens beide evenementen stijgen hotelprijzen sterk en worden minimumverblijven opgelegd, waardoor de losse, spontane reis die ik had gepland zou zijn gestrand in een volgeboekte stad. Wil je een van beide festivals meemaken, plan er dan bewust omheen; wil je dat niet, dan loont het om de data te checken zodat je niet voor verrassingen komt te staan in een stad die plotseling vol zit. De pagina’s Mardi Gras in New Orleans: een gids voor bezoekers en Jazz Fest-gids voor bezoekers beschrijven allebei de praktische kant hiervan.

Kleinere dingen die ik zou toevoegen

Nog een paar, kort. Ik liep bijna met een gewoon glazen bierflesje op Bourbon Street voordat ik besefte dat open drank alleen legaal is in een plastic go-cup, nooit in glas. Ik boekte ook een swamp tour zonder te vragen naar muggen bij schemering, en een plantagebezoek in de veronderstelling dat het vooral om architectuur en tuinen zou draaien — Whitney Plantation draait juist volledig om de geschiedenis van slavernij, en het is geen luchtig tuinuitje.

Niets plannen na de dagtrip naar de Golfkust

Als plantages je interesseren, geeft de gids Plantagetours langs de River Road: wat je nu eigenlijk bezoekt een goed beeld van hoe verschillend de diverse locaties met die geschiedenis omgaan, en een begeleide tour door St Joseph Plantation is een manier om een familiebedrijf te bezoeken dat zijn eigen verhaal vertelt. Ik was er ook van uitgegaan dat elk plantagebezoek een lange rit betekende, en pas later besefte ik dat Destrehan het dichtst bij de stad ligt; een tour rond de slavenopstand van 1811 daar behandelt zaken die de Whitney niet behandelt, en het is een makkelijke aanvulling als je tijd op de River Road beperkt is. Voor iets na zonsondergang bleek een spooktocht langs kroegen in French Quarter een goede laagdrempelige manier om de geschiedenis van de buurt te leren kennen zonder er een hele middag aan te besteden.

Ik had de Mississippi Golfkust mentaal weggezet als “stranden en casino’s,” wat niet onjuist is, maar het betekende dat ik Bay St Louis bijna helemaal oversloeg tijdens de rit vanuit New Orleans. Het is een klein, goed te voet verkennen stadje op ongeveer een tot anderhalf uur rijden naar het oosten, met na zonsondergang meer te doen dan je van de omvang zou verwachten — een spooktocht per boot door de bayou vanuit Bay St Louis maakte van een geplande lunchstop bijna een hele avond. Als je de hele kust afweegt tegen een dag in de moerassen dichter bij de stad, zijn de gids Een dagtrip naar de Gulf Coast vanuit New Orleans: Bay St Louis tot Biloxi en de pagina Swamp Tours vergeleken: airboat vs boot het waard om naast elkaar te lezen voordat je een hele dag aan een van beide besteedt.

Veelgestelde vragen over beginnersfouten in New Orleans

Is New Orleans de hoofdstad van Louisiana?

Nee. Baton Rouge is de hoofdstad van de staat, ongeveer 130 km stroomopwaarts van New Orleans, en de twee steden verschillen behoorlijk in omvang en karakter.

Wat is het echte verschil tussen Creole en Cajun?

De Creoolse cultuur en keuken ontstonden in New Orleans zelf, uit Franse, Spaanse, Afrikaanse en Caribische invloeden, en zijn vaak op tomaat gebaseerd. Cajun verwijst naar de Acadische nakomelingen die zich vestigden rond Lafayette, ten westen van de stad, met een landelijke, op roux gebaseerde keuken. Ze zijn niet uitwisselbaar.

Kun je zomaar St Louis Cemetery No. 1 in lopen?

Nee. De begraafplaats is alleen te bezoeken met een erkende gids; zelfstandige toegang is niet toegestaan. Boek een begeleid bezoek voorafgaand aan je reis.

Hoeveel fooi moet ik geven in New Orleans?

Ongeveer 18 tot 20 procent in restaurants en bars, en een paar dollar per persoon voor een begeleide tour. Houd wat contant geld achter de hand voor straatmuzikanten en kleinere bars die niet gemakkelijk kaarten accepteren.

Zit de belasting al bij de prijs die ik zie?

Nee. Sales tax wordt pas bij de kassa toegevoegd, dus de getoonde prijs is niet de uiteindelijke prijs.

Wanneer is Mardi Gras, en heeft dat invloed op de prijzen?

Mardi Gras is een beweeglijk feest dat 47 dagen voor Pasen valt, dus het ligt ergens tussen begin februari en begin maart, afhankelijk van het jaar. Hotelprijzen stijgen en er gelden vaak minimumverblijven tijdens die periode, en ook tijdens Jazz Fest.

Mag ik op straat drinken in de French Quarter?

Ja, maar alleen uit een plastic go-cup, nooit uit een glazen fles, en alleen binnen het toegestane gebied. De wettelijke drinkleeftijd is 21 en er wordt om identificatie gevraagd.

Draaien plantagebezoeken alleen om tuinen en architectuur?

Niet bij de goed georganiseerde. Locaties langs de River Road pakken het verschillend aan, maar plekken zoals Whitney Plantation zijn juist opgebouwd rond de geschiedenis van slavernij, en die geschiedenis mag niet als bijzaak worden behandeld.