Is de tram van New Orleans makkelijk te gebruiken voor bezoekers?

Ik geef toe dat ik de tram op mijn eerste reis bijna helemaal oversloeg. Ik had genoeg waarschuwingen gelezen over “verwarrende” Amerikaanse openbaarvervoersystemen dat ik mentaal alles had ingecalculeerd op rideshares en het daarbij liet. Toen zag ik een echte tram voorbij mijn hotel op Canal Street ratelen, vol met een mix van bezoekers en mensen die duidelijk op weg waren naar hun werk, en voelde ik me een beetje dwaas. Het bleek een van de makkelijkste dingen die ik die hele week deed.

De vier lijnen, en waar elke lijn eigenlijk voor is

De verwarring komt volgens mij doordat mensen aannemen dat “de tram” één ding is. Dat is niet zo — de RTA laat vier aparte lijnen rijden, en die dienen elk een ander doel.

De St Charles-lijn is degene die mensen fotograferen: groene houten wagons die onder eikenluifels doorrijden vanaf het Central Business District, door de Garden District en Uptown in. Het is ook de oudst nog continu rijdende straattram ter wereld, wat een vreemd besef is als je die casual gebruikt om naar het avondeten te gaan. Wil je de antebellum-herenhuizen langs St Charles Avenue zien zonder een wandeltour, dan doet deze lijn het werk voor je — kijk wel in de Garden District and the streetcar guide waar je precies moet uitstappen, want niets bij de herenhuizen is met bordjes voor toeristen aangegeven.

De Canal Street-lijn loopt vanaf de rivier naar City Park en de begraafplaatsen, en splitst onderweg in twee takken. Ik gebruikte hem vooral om vanaf mijn hotel bij het CBD naar de rivier te komen zonder de hele lengte van Canal Street in de augustushitte te lopen, wat ik niemand als wandeling zou aanraden.

De Riverfront-lijn is kort en vooral handig als je je tussen French Quarter en Warehouse District langs de rivier verplaatst — praktisch, maar eerlijk gezegd meestal ook gewoon te lopen.

De Rampart-St Claude-lijn is de nieuwste en loopt langs de rand van French Quarter en door Marigny, wat hem mijn vaste keuze maakte om na een avondje uit bij Frenchmen Street terug te komen zonder door lege zijstraten te lopen. Weeg je dit af tegen gewoon lopen, dan is de French Quarter walking guide het lezen waard naast dit artikel — de Quarter zelf is klein genoeg dat de tram er nauwelijks toe doet.

Betalen — het onderdeel waar mensen echt over struikelen

Dit wist ik niet voor ik aankwam: je hebt geen contant geld nodig en ook geen gepast geld. Je kunt een contactloze kaart of je telefoon gewoon op de farebox tikken, net zoals je voor een koffie zou tikken. Er is ook de eigen app van de RTA, die losse ritten en passen verkoopt en waarmee je een digitaal ticket kunt tonen als een controleur ernaar vraagt.

Voor wie meer dan een of twee keer per dag reist, is de Jazzy Pass de betere deal — onbeperkt reizen met trams en bussen voor een vastgesteld aantal dagen, verkocht als fysieke kaart of via de app. Ik kocht op mijn tweede ochtend een pas voor drie dagen zodra ik doorhad hoe vaak ik op en af sprong, en hij had zichzelf tegen de lunch al terugverdiend.

Pas	Dekt	Beste voor
Enkele rit	Eén instap	Eén rit, geen plannen om nog een keer te reizen
1-daagse Jazzy Pass	Onbeperkt reizen, één kalenderdag	Een dag verplaatsen tussen wijken
3-daagse Jazzy Pass	Onbeperkt reizen, drie dagen	Het volledige verblijf van de meeste eerste bezoekers
31-daagse Jazzy Pass	Onbeperkt reizen, één maand	Langere verblijven of herhaalbezoeken

Weeg je ook sightseeingbundels af tegen een simpele vervoerspas, dan zet de gids sightseeing passes compared op een rij welke daadwerkelijk vervoer omvatten en welke niet.

Wat de tram niet voor je doet

Dit is het deel waarover je eerlijk moet zijn. Het netwerk is een stadssysteem — het verlaat de stad niet, en is niet gebouwd rond bezoeken aan plantations, swamp tours of de luchthaven. Ga je stroomopwaarts naar bijvoorbeeld St Joseph Plantation, dan wil je een georganiseerde rondleiding door St Joseph Plantation met pickup, of een huurauto — geen vervoersplan.

Hetzelfde geldt voor een ochtend bij Oak Alley op een halve dag durende tour vanuit de stad, of een uitstapje naar Destrehan Plantation en het verhaal van de opstand van 1811 — beide liggen ruim buiten het bereik van de tram. En de luchthaven is helemaal een apart verhaal; ik zou je verwijzen naar de gids over van MSY naar French Quarter in plaats van te proberen de tram een taak te laten doen waar hij niet voor gebouwd is.

Binnen de stad dekt hij echter behoorlijk veel. Ik gebruikte hem om naar een wandeltour in de Quarter te gaan, terug te komen van een avondje uit, en twee keer naar de Garden District — en ik had nooit het gevoel dat ik gokte op de dienstregeling. Wil je hem liever eerst vergelijken met ander stadsvervoer voordat je kiest, dan behandelen de gidsen hop-on hop-off buses compared en carriage and bike tours compared de alternatieven, en do you need a car in Louisiana maakt het bredere argument om helemaal geen auto te huren.

Een paar praktische opmerkingen uit eigen ervaring

Trams rijden minder vaak dan een metro in een grote stad — reken op wachttijden van ergens tussen de tien en twintig minuten, afhankelijk van de lijn en het tijdstip, meer ‘s avonds laat. Overdag vond ik dit nooit een probleem, maar laat op de avond op de St Charles-lijn werden de gaten lang genoeg dat ik overstapte op een rideshare in plaats van rond te blijven hangen op een stil perron.

Instappen is eenvoudig: de wagons stoppen bij gemarkeerde perrons of haltes langs de stoep, je stapt in bij de voordeur of via elke deur als je al een geldige tik of pas hebt, en je trekt aan het koord of drukt op de strip om je halte aan te geven, net als bij een stadsbus. Niemand controleert je ticket tenzij er toevallig een controleur langskomt, al zou ik niet zonder te betalen reizen — het is de boete niet waard op een systeem dat zo goedkoop is.

Reis je met een rolstoel of een kinderwagen, dan is het de moeite waard om de gids accessible New Orleans te checken voordat je gaat — niet elke historische wagon is gelijkvloers instapbaar, al zijn de nieuwere wagons van de Rampart-St Claude-lijn dat over het algemeen wel. En bouw je een langer verblijf op en vraag je je af hoe de tram past in een week zonder auto te huren, dan behandelt one week without a car precies dat.

Mijn eerlijke oordeel, na een hele week gebruik: de tram is een van de meest bezoekersvriendelijke dingen aan het rondkomen in New Orleans, precies omdat hij één taak doet — je door de stad zelf verplaatsen — en dat zonder poespas doet. Verwacht alleen niet dat hij je meeneemt naar waar de stad ophoudt. Wil je de avond afsluiten met iets net wat vreemders dan een tramritje, dan begint een spookachtige pub crawl door French Quarter een korte wandeling van de Rampart-St Claude-lijn en eindigt hij dichtbij genoeg om er meteen weer op te stappen.

Veelgestelde vragen over reizen met de tram in New Orleans

Hoeveel tramlijnen heeft New Orleans?

Vier: St Charles, Canal Street, Riverfront en Rampart-St Claude, elk met een andere route door de stad.

Welke tramlijn is de oudste?

De St Charles-lijn, die van het Central Business District door de Garden District en Uptown loopt, is de oudst nog rijdende straattram ter wereld.

Heb ik gepast geld nodig voor de tram?

Nee. Je kunt een contactloze kaart of je telefoon rechtstreeks op de farebox tikken, of vooraf een pas kopen via de GoMobile-app van de RTA.

Wat is een Jazzy Pass en is die de moeite waard?

Het is een pas voor onbeperkt reizen met trams en bussen voor een, drie of eenendertig dagen; hij is het waard zodra je meer dan twee of drie ritten per dag plant.

Rijdt de tram naar de luchthaven?

Nee. Geen enkele tramlijn komt bij Louis Armstrong International Airport; die rit vraagt om een taxi, rideshare, shuttle of de luchthavenbus van de RTA.

Is de tram ‘s avonds laat nog toegankelijk?

De lijnen rijden tot in de avond, maar de dienstregeling wordt laat op de avond dunner, en ik zou een late rit liever combineren met een korte rideshare dan lang wachten op een leeg perron.

Kan ik de tram gebruiken om de plantations of de swamps te bereiken?

Nee. Het tramnetwerk blijft binnen de stad; dagtochten stroomopwaarts of de swamps in vragen om een tour met pickup of een huurauto.