Garden District i tramwaj: spacer po Uptown

Zostawiając Dzielnicę Francuską za sobą

Większość pierwszych wizyt w New Orleans ogranicza się do gęstej siatki ulic French Quarter, a to zupełnie inny rodzaj wizyty niż ta. Garden District leży w górnej części miasta, dokąd dojeżdża się najstarszą nieprzerwanie działającą linią tramwajową na świecie, i zamienia gęstość oraz hałas Dzielnicy Francuskiej na szerokie, zacienione dębami aleje, żeliwne werandy oraz bloki dziewiętnastowiecznych rezydencji, które nigdy nie zostały zbudowane z myślą o turystach.

Nie ma tu ulicy żywej muzyki ani wędrówki po barach; atrakcją jest architektura, naprawdę dobra przejażdżka tramwajem oraz cmentarz, na który można wejść samodzielnie. Muzyka, bary i głębsza historia społeczności afroamerykańskiej miasta należą do innych dzielnic i innych stron tej witryny; tutaj uwaga skupia się na dotarciu do górnej części miasta i odczytaniu ulicy po przyjeździe.

Tramwajem po St Charles Avenue

Linia St Charles Avenue kursuje w jakiejś formie od lat trzydziestych XIX wieku, co czyni ją najstarszą nieprzerwanie działającą linią tramwajową na świecie, wciąż przewożącą pasażerów, a nie stojącą w muzeum. Jej zielone wagony, drewniane siedzenia i otwarte okna są częścią doświadczenia, a nie tylko sposobem na pokonanie odległości, a jazda nią to właściwy sposób na dotarcie do Garden District zamiast jazdy samochodem czy zamawiania przejazdu na tak krótki odcinek.

Wsiadanie jest proste. Tramwaj można złapać na każdym oznaczonym przystanku wzdłuż Canal Street lub dalej na St Charles Avenue, a opłatę uiszcza się przy wejściu: RTA przyjmuje odliczoną gotówkę w kasowniku, ale niemal każdy odwiedzający korzysta dziś z aplikacji Jazzy Pass, kupując bilet jednorazowy lub karnet dzienny bezpośrednio na telefonie przed wejściem.

Bilet jednorazowy pokrywa jeden ciągły przejazd; karnet Jazzy Pass na jeden, trzy lub trzydzieści jeden dni obejmuje nieograniczone przejazdy tramwajami i autobusami przez cały okres ważności, co ma znaczenie, jeśli plan na dany dzień obejmuje także linię Canal Street lub powrót autobusem do Central Business District. Nie ma tu automatu biletowego do szukania ani potrzeby papierowego biletu.

Przejazd z Canal Street do Garden District trwa około 20 do 30 minut, w zależności od ruchu i przystanków, dłużej, niż wygląda to na mapie, ponieważ tramwaj dzieli jezdnię z samochodami na części trasy. Należy wysiąść gdziekolwiek między Jackson Avenue a Louisiana Avenue, aby dotrzeć do serca dzielnicy; popularnym wyborem jest wysiąść w okolicach Washington Avenue, co stawia Lafayette Cemetery No. 1 i początek pętli spacerowej o przecznicę lub dwie. Miejsca siedzące zapełniają się szybko w godzinach szczytu, a stanie w tramwaju jest normą w słoneczne popołudnie, więc warto zaplanować odrobinę zapasu czasu przed kolejnymi punktami programu.

Krok po kroku porównanie linii tramwajowych, taryf i ich połączeń z resztą miasta znajduje się w dedykowanym przewodniku poruszanie się po New Orleans tramwajem.

Poznawanie Garden District pieszo

Po wyjściu z tramwaju Garden District nagradza powolny spacer bardziej niż jakakolwiek lista adresów. Obszar ten był rozwijany od lat trzydziestych XIX wieku przez nowo bogatych Amerykanów, którzy osiedlili się tuż powyżej starego, kreolskiego miasta, a efektem jest koncentracja architektury sprzed wojny secesyjnej i wiktoriańskiej, rzadko spotykana w tak kompletnej formie na jednym zespole przecznic: kolumny w stylu Greek Revival, italianizujące żeliwne galerie, podniesione domki oraz pełnowymiarowe rezydencje stoją obok siebie wzdłuż Prytania Street, First Street, Second Street i Fourth Street, w większości wciąż jako prywatne domy, a nie muzea.

Żadnego z tych domów nie można zwiedzać od wewnątrz, co zaskakuje niektórych odwiedzających po raz pierwszy, spodziewających się doświadczenia w stylu zwiedzania plantacji; sedno tkwi w samej ulicy: żeliwnych ogrodzeniach, głębokich frontowych ogrodach, dębach rozpostartych nad chodnikiem oraz sporadycznej niebieskiej tabliczce z nazwiskiem dawnego lub obecnego mieszkańca. Powolna pętla o wymiarach mniej więcej sześć na cztery przecznice, przebyta w spokojnym tempie z przerwami na zdjęcia, zajmuje wygodnie od dwóch do trzech godzin, wliczając czas na cmentarzu opisanym poniżej. Wygodne buty liczą się tutaj bardziej niż niemal wszędzie indziej w mieście, ponieważ chodniki miejscami są starą, nierówną cegłą oraz korzeniami drzew.

Sąsiadujący Lower Garden District, bliżej Central Business District, ma podobny charakter architektoniczny, nieco bardziej surowy, mniej wypielęgnowany i z mniejszą liczbą odwiedzających, i można go dołączyć do tego samego spaceru dla każdego, kto kontynuuje drogę z powrotem w stronę centrum pieszo, a nie tramwajem. Oba obszary naturalnie składają się na dłuższy dzień w górnej części miasta, a spacer z przewodnikiem jest rozsądną opcją dla odwiedzających, którzy chcą poznać historię konkretnych domów wyjaśnioną, a nie zgadywaną z tabliczki; lokalny przewodnik zwykle obejmuje około dwóch godzin i około mili trasy.

spacer z przewodnikiem po historycznych ulicach Garden District stawia lokalnego przewodnika u boku podczas pierwszej wizyty tutaj, wyjaśniając, kto zbudował te domy i dlaczego, w tempie, które wciąż pozwala na zdjęcia i objazdy.

Dla odwiedzających rozważających spacer z przewodnikiem wobec samodzielnego wędrowania, praktyczne kompromisy są omówione w porównaniu z przewodnikiem czy samodzielnie po French Quarter, którego logika co do kosztu, tempa i głębi sprawdza się równie dobrze w górnej części miasta.

Lafayette Cemetery No. 1: cmentarz, na który można wejść samemu

Tuż przy Washington Avenue, wewnątrz samego Garden District, Lafayette Cemetery No. 1 to drugi powód, by tu przyjechać. Otwarty w 1833 roku, wypełniony jest tymi samymi naziemnymi grobowcami, które czynią cmentarze New Orleans wyjątkowymi na skalę światową, budowanymi ponad ziemią z powodu wysokiego poziomu wód gruntowych w mieście, a nie z jakiegoś jednego dramatycznego powodu, i stłoczonymi wzdłuż wąskich ścieżek pod starymi drzewami. Jest mniejszy i cichszy niż jego odpowiednik we French Quarter i nie znajduje się na trasie tras duchów w ten sam sposób, co czyni go naprawdę spokojnym miejscem na spacer.

Najważniejszy fakt do zapamiętania, ten, który odwiedzający najczęściej mylą, dotyczy dostępu. Lafayette Cemetery No. 1 jest otwarty dla publiczności w wyznaczonych godzinach dziennych i można do niego wejść swobodnie, bez przewodnika, biletu czy rezerwacji. St Louis Cemetery No. 1, starszy i słynniejszy cmentarz kojarzony z Marie Laveau we French Quarter, działa na dokładnie odwrotnej zasadzie: dostęp jest tam ograniczony do odwiedzających w ramach autoryzowanej wycieczki z przewodnikiem i nie ma możliwości samodzielnego wejścia. Są to dwa oddzielne cmentarze, w dwóch oddzielnych częściach miasta, o dwóch przeciwnych zasadach dostępu, a ich mylenie jest najczęstszym błędem popełnianym przy planowaniu wizyty na cmentarzach New Orleans.

Cmentarz	Lokalizacja	Dostęp
Lafayette Cemetery No. 1	Garden District	Bezpłatny, samodzielny, w wyznaczonych godzinach
St Louis Cemetery No. 1	French Quarter	Tylko z autoryzowanym przewodnikiem, brak samodzielnego wejścia

Godziny otwarcia Lafayette Cemetery No. 1 mogą zmieniać się sezonowo oraz z powodu zamknięć konserwacyjnych, więc warto szybko je sprawdzić na miejscu, zamiast zakładać stały harmonogram. Wizyta tutaj jest zwykle krótka, 20 do 40 minut dla większości osób, choć każdy, kogo wciągną inskrypcje na grobowcach i nazwiska rodzin, może łatwo spędzić tu więcej czasu. Dla odwiedzających, którzy chcą pełnego obrazu wszystkich historycznych cmentarzy miasta, wraz ze szczegółową zasadą dotyczącą wyłącznie przewodnickiego zwiedzania St Louis Cemetery No. 1, przewodnik po cmentarzach New Orleans przedstawia je wszystkie obok siebie.

Każdy, kto chce, by oba cmentarze objął jeden kompetentny przewodnik, zamiast osobno badać zasady, może zarezerwować spacer z przewodnikiem po historycznych cmentarzach miasta, który włącza logistykę dostępu bezpośrednio w bilet.

Układanie tego w plan dnia

Garden District i przejażdżka tramwajem naturalnie wpisują się w pół dnia, samodzielnie lub w połączeniu z czymś innym w górnej lub dolnej części miasta. Typowa kolejność: złapać tramwaj St Charles na Canal Street w okolicach południa, dojechać nim do Washington Avenue, przejść przez Lafayette Cemetery No. 1 najpierw, gdy jest cicho, a następnie przejść pętlą po okolicznych przecznicach przez godzinę lub dwie, zanim wróci się tramwajem do centrum na lunch.

Odwiedzający, którzy wolą strukturę niż improwizowanie trasy, mogą też zajrzeć do listy co robić w Garden District, która grupuje opcje spacerowe i historyczne dzielnicy w jednym miejscu, lub do szerszej kategorii wycieczek historyczno-kulturowych z opcjami z przewodnikiem wykraczającymi poza jedną dzielnicę.

Dla każdego, kto planuje dłuższy pobyt, to pół dnia wygodnie mieści się w planie przedstawionym w dwa dni w New Orleans, zwykle w dniu przeznaczonym na górną część miasta i z dala od tłumów Dzielnicy Francuskiej. Pasuje też logicznie do wyboru miejsca noclegu; przewodnik gdzie nocować w New Orleans omawia argumenty za noclegiem blisko St Charles Avenue w porównaniu z pobytem w samej Dzielnicy Francuskiej.

Dwie dzielnice celowo pozostają poza zakresem tej strony. Tremé, tuż na północ od French Quarter, niesie głębszą historię społeczności afroamerykańskiej miasta oraz narodzin jego muzyki, opisaną w Tremé i narodziny jazzu oraz w szerszym przewodniku dziedzictwo afroamerykańskie w New Orleans; a nocna scena żywej muzyki miasta, skupiona głównie wokół Frenchmen Street, a nie w górnej części miasta, jest opisana w żywy jazz w New Orleans.

Nic z tego nie jest tym, do czego służy popołudnie w Garden District, a włączenie tego tutaj zamazałoby trzy bardzo różne dzielnice w jeden spłaszczony przystanek.

Odwiedzający, którzy wolą pokonywać dystans na kółkach niż pieszo, mogą także rozważyć wycieczkę segwayem z przewodnikiem po dzielnicach górnej części miasta, która obejmuje szerszą pętlę, niż pozwala na to tempo spaceru w tym samym czasie, podczas gdy szerszy przegląd dzielnic i kultury miasta razem jest dostępny w ramach wycieczki z przewodnikiem łączącej kilka historycznych dzielnic New Orleans.

Garden District i tramwaj: najczęściej zadawane pytania

Czy tramwaj St Charles to to samo co tramwaj Canal Street?

Nie. To dwie oddzielne linie, które dzielą sieć RTA i system biletowy. Linia St Charles jedzie w górę miasta wzdłuż St Charles Avenue obok Garden District; linia Canal Street biegnie od rzeki do City Park zupełnie inną ulicą.

Czy można kupić bilet na tramwaj gotówką na pokładzie?

Tak, kasownik przyjmuje odliczoną gotówkę, ale większości odwiedzających łatwiej korzysta się z aplikacji Jazzy Pass od RTA, ponieważ sprzedaje ona bilety jednorazowe oraz karnety jedno-, trzy- lub trzydziestojednodniowe bez potrzeby posiadania monet.

Czy wstęp na Lafayette Cemetery No. 1 jest bezpłatny?

Tak, wstęp jest bezpłatny w wyznaczonych godzinach dziennych, a zwiedzający mogą chodzić między naziemnymi grobowcami bez przewodnika. Godziny i dni mogą się zmieniać, więc warto sprawdzić je na miejscu, zamiast zakładać, że cmentarz jest otwarty.

Czy na Lafayette Cemetery No. 1 potrzebny jest przewodnik?

Nie, w przeciwieństwie do St Louis Cemetery No. 1 we French Quarter, Lafayette Cemetery No. 1 można zwiedzać samodzielnie. Przewodnik dodaje kontekst na temat grobowców i rodzin, ale nie jest wymagany, by wejść przez bramę.

Dlaczego nie można zwiedzać St Louis Cemetery No. 1 samodzielnie?

Zasady wprowadzone po dawnych aktach wandalizmu wymagają obecnie autoryzowanego przewodnika przy każdej wizycie na St Louis Cemetery No. 1, podczas gdy Lafayette Cemetery No. 1 w Garden District nie ma takiego ograniczenia. Oba cmentarze są często mylone, ponieważ oba są historycznymi naziemnymi nekropoliami w New Orleans.

Ile trwa spacer po Garden District?

Większość odwiedzających spędza od dwóch do trzech godzin, spacerując głównymi ulicami wokół St Charles Avenue, Prytania Street i Washington Avenue, wliczając czas na Lafayette Cemetery No. 1, bez potrzeby dalszej wędrówki pieszo.

Czy można wejść do wnętrza rezydencji Garden District?

Niemal żadnej z nich; są to prywatne domy, a doświadczenie tutaj polega na architekturze oglądanej z chodnika i ulicy, a nie na wnętrzach domów-muzeów.