Cocktails van New Orleans: van Sazerac tot Hurricane

Vier drankjes die de stad de zijne noemt

New Orleans heeft meer voedselvocabulaire voortgebracht dan bijna elke andere Amerikaanse stad, maar de claim op cocktails is minstens zo sterk, en het is een nauwere, specifiekere claim. Vier drankjes worden lokaal beschouwd als uitvindingen van de stad zelf, niet slechts als drankjes die hier toevallig populair zijn: de Sazerac, de Ramos Gin Fizz, de Vieux Carré en de Hurricane. Elk werd in een bepaalde bar, op een bepaald moment gecreëerd, en elk wordt nog steeds geschonken, soms in dezelfde ruimte waar het voor het eerst werd gemixt.

Deze pagina blijft bij dat onderwerp. Ze behandelt niet het eten van de stad, dat een eigen gids over gumbo, jambalaya en etouffee heeft en een eigen overzicht van waar je beignets en po’boys eet. Ook het verschil tussen Creole en Cajun cultuur komt hier niet aan bod, dat is een apart onderwerp met een eigen pagina. Wat hier volgt gaat over de vier drankjes, de bars die ermee geassocieerd worden, en twee praktische regels waar bezoekers vaak over struikelen: de drinkleeftijd en de go-cup-regel voor het drinken op straat.

De Sazerac: de officiële cocktail van de stad

De Sazerac is het drankje dat de deelstaatwetgever van Louisiana zelf tot officiële cocktail van New Orleans heeft benoemd, en locals behandelen die aanduiding meer als feit dan als marketing. Het wordt gemaakt met rye whiskey, Peychaud’s Bitters, een beetje suiker en een spoeling van absint of een absintvervanger die rond het glas wordt gezwierd en weer weggegoten voordat het drankje erin gaat. Geen ijs, geen garnering behalve een twist citroenschil. Het resultaat is droog, kruidig en sterk, dichter bij een geroerd whiskeydrankje dan bij iets fruitigs.

Het ontstaansverhaal van de Sazerac voert terug naar de apotheken en koffiehuizen van de stad in de negentiende eeuw, waar bitters oorspronkelijk als tonicum werden verkocht, en de naam zelf komt van een merk Franse brandewijn dat ooit in het drankje werd gebruikt voordat rye whiskey de standaard werd. Verschillende bars in French Quarter claimen een directe lijn met die geschiedenis, en het bestellen van een Sazerac bij een échte cocktailbar in plaats van bij een daiquiristal op Bourbon Street is de versie die het meest de moeite waard is. Het is een goede eerste stop voor wie een Eten en drinken in het French Quarter: wat en waar van de oudere bars van de Quarter doet.

De Ramos Gin Fizz: geduld als ingrediënt

De Ramos Gin Fizz is de meest arbeidsintensieve van de vier. Het combineert gin, room, citroen- en limoensap, suiker, eiwit en een paar druppels oranjebloesemwater, en moet lang en hard geschud worden, historisch gezien minutenlang met de hand, tot er een hoog, dicht, bijna schuimtaartachtig schuim ontstaat dat ver boven de rand van het glas uitsteekt. Het werd in de jaren 1880 in een bar in New Orleans bedacht, en het verhaal wil dat op de drukste avonden een hele rij assistent-barkeepers uren achtereen niets anders deed dan schudden om de vraag bij te benen.

Omdat het echt moeite kost om het goed te maken, staat de Ramos Gin Fizz minder vaak op de kaart van gewone bars dan de andere drie drankjes, en het is de moeite waard om te vragen of een bar het op de traditionele manier maakt voordat je er een bestelt in de verwachting van de volledige ervaring. Het loont om een bar te bezoeken die bekendstaat om klassieke techniek in plaats van een drukbezochte toeristenplek.

De Vieux Carré: vernoemd naar de Quarter zelf

De Vieux Carré ontleent zijn naam rechtstreeks aan het historische hart van de stad, de oude Franse naam voor French Quarter. Het is een geroerd, spirit-forward drankje dat rye whiskey en cognac combineert met zoete vermout, plus zowel Peychaud’s als Angostura bitters, wat het een ronder, gelaagder profiel geeft dan de scherpere Sazerac. Het werd in de jaren 1930 gecreëerd in een hotelbar in de Quarter en is sindsdien dicht bij het oorspronkelijke recept gebleven, wat het een goed drankje maakt om op dezelfde avond rechtstreeks met de Sazerac te vergelijken om het verschil tussen beide te proeven.

De Hurricane: jonger, zoeter, en overal op Bourbon Street

De Hurricane is historisch gezien de uitzondering. Waar de andere drie drankjes teruggaan tot negentiende-eeuwse bars en zorgvuldige techniek, werd de Hurricane in de jaren 1940 uitgevonden in een bar op Bourbon Street als manier om een overschot aan rum weg te werken dat een leverancier bars verplichtte af te nemen om toegang te krijgen tot schaarsere, gewildere sterkedrank tijdens de oorlogsschaarste. De bar mengde de rum met passievruchtsiroop en limoen, serveerde het in een kenmerkend gebogen glas in de vorm van een stormlamp, en het drankje werd het handelsmerk van de bar en, uiteindelijk, van de hele stad.

Tegenwoordig is de Hurricane het drankje dat de meeste bezoekers als eerste tegenkomen, op grote schaal verkocht langs Bourbon Street in grote, zoete, vaak erg sterke porties die duidelijk op toeristen gericht zijn en niet op cocktailpuristen. Dat is geen kritiek zozeer als context: het hoort bij een andere traditie binnen dezelfde canon van vier drankjes, dichter bij feestelijke overdaad dan bij de technische precisie van een Sazerac of een Ramos Gin Fizz. Een begeleide avond langs meerdere bars, zoals een avondtour die eten, drankjes en uitzicht op de stad combineert, is een goede manier om een Hurricane te proberen naast meer klassieke drankjes op dezelfde avond.

De vier vergeleken

Drankje	Basisdrank	Karakter	Waar het werd gecreëerd
Sazerac	Rye whiskey	Droog, kruidig, met absintspoeling	New Orleans, apotheek- en bartraditie, 19e eeuw
Ramos Gin Fizz	Gin	Romig, schuimig, citrusrijk	Bar in New Orleans, jaren 1880
Vieux Carré	Rye whiskey en cognac	Ronder, spirit-forward, geroerd	Hotelbar in French Quarter, jaren 1930
Hurricane	Rum	Zoet, fruitig, sterk	Bar op Bourbon Street, jaren 1940

De drinkleeftijd en de identiteitscontrole

De wettelijke drinkleeftijd in Louisiana is, net als overal in de Verenigde Staten, 21 jaar, en dit wordt strikt gehandhaafd. Bars en barpersoneel controleren identiteitsbewijzen routinematig, niet uit achterdocht, en een bezoeker die er ruim ouder dan 21 uitziet, kan alsnog gevraagd worden om een paspoort of rijbewijs, vooral in drukkere bars ‘s avonds. Altijd een identiteitsbewijs bij je hebben wanneer er gedronken gaat worden, in plaats van het in het hotel te laten liggen, voorkomt een vervelende weigering aan de deur of aan de bar.

Drinken op straat: de go-cup-regel

New Orleans staat iets toe dat de meeste Amerikaanse steden niet doen: alcohol drinken op straat. Dit is een echte, specifieke uitzondering, met echte, specifieke beperkingen die het waard zijn om te begrijpen voordat je aanneemt dat het overal geldt of in elk soort beker. De regel geldt binnen French Quarter, en alleen daar. Binnen die zone kan een bar een drankje overschenken in een plastic beker, lokaal bekend als go-cup, zodat een klant het mee naar buiten kan nemen, en het is volkomen normaal om tussen bars op Bourbon Street of rond Jackson Square te lopen met een drankje in de hand.

De verpakking is net zo belangrijk als de locatie. Een go-cup betekent plastic, nooit glas en nooit blik. Een bar verlaten met een drankje nog in het originele glas of de fles valt niet onder de uitzondering en kan de aandacht van de politie trekken; de barkeeper vragen om het over te schenken in een go-cup voordat je vertrekt, is de normale, verwachte gang van zaken, en personeel is dat verzoek gewend. Buiten het toegestane gebied van de Quarter geldt de gewone Amerikaanse regel en zijn open containers op straat niet toegestaan.

Fooi geven aan de bar

Fooi geven wordt bij bars in New Orleans op dezelfde manier verwacht als bij restaurants in de hele stad, uitgebreider behandeld op de pagina over fooi en omzetbelasting. De praktische gewoonte die locals aanhouden is een dollar of twee per drankje in een gewone bar, of ongeveer 18 tot 20 procent op een volledige rekening wanneer er aan het einde van de avond met kaart wordt afgerekend. Deze gids noemt geen specifieke drankprijzen, omdat die sterk verschillen tussen een gewoon raamloket op Bourbon Street en een échte cocktailbar in de Quarter, maar rekening houden met de fooi bovenop de menuprijs voorkomt een onaangename verrassing bij het afrekenen.

Waar je ze kunt proberen

Bars die met elk van de vier drankjes worden geassocieerd, bevinden zich vooral in en rond French Quarter, vaak op een paar straten van Jackson Square en de kathedraal. De efficiëntste manier om er op één avond meerdere te proeven zonder doelloos rond te dwalen, is een gestructureerde stop op een wandeltour die eten en drinken combineert met geschiedenis, of een georganiseerde avond zoals een begeleide avond uit langs de bars van de Quarter.

Bezoekers die een breder food-and-drink-programma samenstellen, kunnen een cocktailstop combineren met een foodtour eerder op de dag, of een avond met drankjes inpassen in een bredere stadstour die ook de bezienswaardigheden van de Quarter behandelt.

Reizigers die de avond luchtiger willen houden, of gewoon niet drinken, kunnen dezelfde straten en geschiedenis nog steeds ervaren zonder de cocktails, via een vegan-gerichte foodtour van de stad, die grotendeels hetzelfde terrein bestrijkt vanuit het eten in plaats van de bar. Voor een langere dag waarin drankjes slechts een van meerdere stops zijn, zie de pagina dingen om te doen in French Quarter, of de bredere hub dingen om te doen in New Orleans om een volledige dag rond te plannen.

Cocktails en de muziek van de stad

De bars waar deze drankjes werden uitgevonden, liggen dicht bij de straten waar de levendemuziektraditie van de stad nog elke avond te horen is, en het is de moeite waard om beide te combineren in plaats van als aparte uitstapjes te behandelen.

Een avond rond live jazz of een wandeling over Frenchmen Street combineert natuurlijk met een Sazerac of een Vieux Carré bij een bar onderweg, en veel bezoekers vinden dat die combinatie een beter beeld van de stad geeft dan elk apart. Wie meerdere avonden uit wil, kan ook de gids over jazz, muziek en nachtleven in New Orleans raadplegen voor hoe je bars en muziekpodia over een avond verdeelt.

Bars buiten het French Quarter

De vier klassieke drankjes zijn allemaal uitgevonden in het Quarter, maar de barcultuur van de stad beperkt zich niet daartoe. De Faubourg Marigny en Bywater, net stroomafwaarts, combineren live muziek met drinken op een lokalere, minder toeristische manier dan Bourbon Street, en een Sazerac of een Vieux Carré smaakt net zo goed in een bar op Frenchmen Street als in het Quarter zelf. Uptown, langs St Charles Avenue in de Garden District, schenken hotelbars en restaurantlounges dezelfde vier drankjes in een rustigere, meer residentiële omgeving, vaak als onderdeel van een langere avond die begint met een wandeling langs de vooroorlogse herenhuizen van de buurt.

Het Central Business District en Warehouse Arts District, opgebouwd rond het National WWII Museum, hebben hun eigen nieuwere golf van cocktailbars die net zozeer gericht zijn op congresgangers en zakenreizigers als op vakantiegangers, en zijn een tussenstop waard voor bezoekers die buiten het Quarter verblijven, of dat nu betekent dat ze de hub things to do in New Orleans doorwerken of beslissen waar te overnachten in New Orleans voordat ze boeken.

Niet drinken, of minder drinken

New Orleans draait in ongewone mate om eten en drinken, maar de stad gaat er niet van uit dat elke bezoeker drinkt. De meeste bars die de vier klassieke cocktails schenken, maken op verzoek ook een alcoholvrije versie, meestal opgebouwd rond dezelfde citrus, bitters of vruchtensiroop zonder de basissterkedrank, en ernaar vragen is normaal en niet ongemakkelijk.

Gezinnen of bezoekers die de avond alcoholvrij willen houden, kunnen nog altijd dezelfde buurten en dezelfde met bars omzoomde straten volgen, en een avondje uit combineren met een family itinerary rond muziek en eten in plaats van de drankjes zelf, of de speciale gids over New Orleans with kids lezen voor hoe de stad omgaat met kinderen. Reizigers met een krapper budget kunnen één klassieke cocktail ook behandelen als een geplande uitspatting in plaats van een dagelijkse gewoonte, een aanpak die uitgebreider aan bod komt in de gids New Orleans on a budget.

Cocktails van New Orleans: veelgestelde vragen

Wat is de officiële cocktail van New Orleans?

De Sazerac draagt die titel dankzij een besluit van de deelstaatwetgever van Louisiana: een rye whiskey-drankje met Peychaud’s Bitters en een spoeling van absint, dat zou teruggaan tot de negentiende eeuw en de vroege cocktailbars van de stad.

Is de Hurricane een oud drankje uit New Orleans?

Nee. De Hurricane is een drankje op basis van rum en passievrucht dat in de jaren 1940 werd bedacht in een bar in French Quarter, oorspronkelijk als manier om een overschot aan rum te verwerken, en is nu het drankje dat het meest met Bourbon Street wordt geassocieerd.

Mag je alcohol drinken op straat in New Orleans?

Ja, binnen French Quarter en alleen in een plastic go-cup, nooit in glas of blik. Bars schenken een drankje op verzoek over in een go-cup, en de regel geldt alleen binnen de toegestane zone, niet in de hele stad.

Heb je een legitimatiebewijs nodig om te drinken in New Orleans?

Ja. De wettelijke drinkleeftijd is 21 jaar in heel Louisiana en de Verenigde Staten, en bars en barpersoneel controleren routinematig identiteitsbewijzen, ook bij bezoekers die er duidelijk ouder dan 21 uitzien.

Wat is een Vieux Carré-cocktail?

Een Vieux Carré is een creatie uit French Quarter die rye whiskey, cognac en zoete vermout combineert met zowel Peychaud’s als Angostura bitters, vernoemd naar de historische kern van de stad, de Vieux Carré.

Wat is een Ramos Gin Fizz?

Een Ramos Gin Fizz is een gin-cocktail gemaakt met room, citrus, eiwit en oranjebloesemwater, lang geschud tot er een hoog, schuimig drankje ontstaat; het werd in de jaren 1880 in een bar in New Orleans bedacht.

Moet je fooi geven in een bar in New Orleans?

Ja. Fooi geven wordt verwacht bij bars, net als bij restaurants, en een dollar of twee per drankje, of ongeveer 18 tot 20 procent op de rekening, is de lokale norm.

Schenken bars in New Orleans ook alcoholvrije versies van deze cocktails?

De meeste bars maken op verzoek een alcoholvrije versie van de Sazerac, Hurricane of Vieux Carré, meestal gemaakt met dezelfde citrus, bitters of vruchtensiroop, maar zonder de basisdrank, zodat bezoekers die niet drinken toch iets kunnen bestellen met dezelfde smaken.

Is the French Quarter de enige plek in New Orleans om een goede cocktail te krijgen?

Nee. De vier drankjes zijn uitgevonden in de Quarter, maar ook bars in Faubourg Marigny en Bywater, Uptown rond de Garden District, en de Central Business District en Warehouse Arts District schenken ze, vaak in een rustigere, meer lokale setting.