Wandeltochten in New Orleans: architectuur, straten en geschiedenis

Twee heel verschillende wandelingen, één stad

New Orleans kent meer dan één soort wandeltocht, en het is goed om duidelijk te zijn over welke deze pagina beschrijft. Foodtours volgen dezelfde straten op zoek naar po’boys en gumbo. Spook- en vampiertochten volgen ze na donker op zoek naar legenden. Deze gids gaat over geen van beide.

Hij behandelt wandelingen die draaien om wat er daadwerkelijk aan de straat staat: smeedijzeren balkons, binnenplaatsen, daklijnen, baksteen en houtwerk, en de indeling van wijken die in verschillende eeuwen onder verschillende vlaggen zijn ontstaan. Wilt u de culinaire invalshoek, dan behandelt de gids voor eten- en drinktochten dat terrein, en de gids voor spook- en vampiertochten het bovennatuurlijke.

Architectonisch en historisch gezien valt New Orleans uiteen in twee wandelingen die niet tot één middag moeten worden samengevoegd: het French Quarter, het oudste deel van de stad, en het Garden District, later gebouwd door een andere bevolkingsgroep onder andere regels. Ze liggen een paar kilometer uit elkaar, voelen onderweg totaal anders aan, en beide verdienen het om rustig te worden afgelegd in plaats van in één lus te worden afgehaspeld.

Het rasterpatroon van French Quarter

De Vieux Carré, zoals hij officieel heet, is ongewoon geschikt terrein voor een wandeltocht: een compact raster van ongeveer dertien bij zes blokken, aangelegd onder Franse en later Spaanse heerschappij, vlak, en klein genoeg om te voet af te leggen zonder vervoer tussen de haltes nodig te hebben. Die compactheid is precies wat een op architectuur gerichte wandeling hier zo goed laat werken — niets ligt ver van iets anders, dus de wandeling kan rustig door de details bewegen in plaats van tussen verre punten te haasten.

Een typische route begint bij Jackson Square, het plein waaromheen de hele Quarter oorspronkelijk was georganiseerd, geflankeerd door St Louis Cathedral, de Cabildo en de Presbytère — de twee flankerende gebouwen dateren uit de Spaanse koloniale periode na de branden van de jaren 1780, die een groot deel van de oorspronkelijke Franse stad verwoestten. Dat is waarom zoveel van wat er “Frans” uitziet in de Quarter eigenlijk uit de Spaanse periode stamt, later verder verkleurd door Franse en Caribische invloed.

Vandaar loopt een wandeling doorgaans langs Chartres en Royal Street, waar het eigenlijke onderwerp van een architectuurtour leeft: gietijzeren en smeedijzeren balkons, verborgen binnenplaatsen achter onopvallende straatdeuren, “shotgun”-achtige gevelopeningen, en herenhuizen die na de branden werden herbouwd in baksteen met stucwerk in plaats van de houtconstructie die eraan voorafging. Vooral Royal Street beloont een langzaam tempo, want de galeries en antiekwinkels bevinden zich in panden waarvan de bovenverdiepingen al twee eeuwen nauwelijks van uiterlijk zijn veranderd.

Decatur Street en French Market liggen aan de rivierkant van de Quarter en vormen een natuurlijk moment voor een koffiepauze bij Café du Monde, al valt het eten zelf buiten het bestek van een architectuurwandeling. Bourbon Street daarentegen kun je beter voorbijlopen dan er lang stilstaan: de begane grond is aangepast voor bars en nachtleven, en de architectonische waarde zit vooral boven de luifels, in balkons die op straatniveau tussen de menigte gemakkelijk over het hoofd worden gezien.

Ten noorden van de gebruikelijke wandellus door de Quarter voegt Tremé, een van de oudste Afro-Amerikaanse wijken van het land, een geheel andere laag toe: Louis Armstrong Park en Congo Square zijn historisch centraal in het ontstaan van de muziek van de stad, en een wandeling die ze meeneemt vertelt een ander, belangrijk deel van het stedelijke verhaal dan de Creoolse herenhuizen dichter bij de rivier. De gids over Afro-Amerikaans erfgoed gaat daar dieper op in.

Voor bezoekers die structuur boven dwalen verkiezen, kan een kleine begeleide wandeling langs dezelfde blokken de paar uur waard zijn, minder vanwege de logistiek — het raster is op zichzelf al makkelijk genoeg — en meer vanwege de gelaagde geschiedenis die niet vanzelfsprekend is vanaf straatniveau: welke gebouwen de branden overleefden, welke balkons origineel smeedwerk zijn versus latere reproductie, en hoe de bevolking en het gebruik van de Quarter veranderden onder Franse, Spaanse en Amerikaanse heerschappij.

Een gids die zich richt op dit soort gelaagde stadsgeschiedenis, in plaats van spookverhalen, is waar u naar moet zoeken; de wandeltocht langs het schandalige verleden van de stad en de wandeltocht langs de duistere geschiedenis van de stad werken allebei vanuit die invalshoek, met aandacht voor hoe de stad zich daadwerkelijk ontwikkelde in plaats van wat er zogenaamd spookt.

Voor een uitgebreidere vergelijking tussen begeleid en zelfstandig, zie de gids begeleid versus zelfstandig lopen, en de wandelgids voor French Quarter voor een volledige route.

Frenchmen Street, Bywater en de rand stroomafwaarts

Stroomafwaarts van de Quarter zijn de wijken Faubourg Marigny en Bywater architectonisch interessant op eigen kracht, met een dichtere verzameling Creoolse cottages en shotgun houses dan de meer commerciële blokken van de Quarter zelf, al kennen de meeste bezoekers Frenchmen Street vooral van de livemuziek en niet van de bebouwing. Een wandeling die zich hierheen uitstrekt is optioneel en werkt het beste als toevoeging aan een wandeling door de Quarter in plaats van als apart uitje, aangezien de architectonische waarde, hoe reëel ook, rustiger en meer residentieel is dan de pleinen en binnenplaatsen van de Quarter.

Garden District en St Charles Avenue

De tweede wandeling ligt hogerop en is een heel andere stad. Garden District en het aangrenzende Lower Garden District werden in de negentiende eeuw door Amerikanen gebouwd, grotendeels nadat de Louisiana Purchase een Engelstalige, protestantse bevolking bracht die zich apart van de oudere Creoolse stad stroomafwaarts vestigde — een van de redenen waarom New Orleans twee afzonderlijke architectonische centra heeft in plaats van één stad die simpelweg naar buiten groeide.

Waar de Quarter dicht, stedelijk en tot aan de straat gebouwd is, is Garden District ruim opgezet, teruggelegen van de straat achter ijzeren hekken en tuinen, en gebouwd in de vooroorlogse stijlen — Greek Revival, Italianate, verhoogde cottages — die de rijkdom uit die tijd, afkomstig uit katoen en scheepvaart, zich kon veroorloven.

Een wandeling hier volgt St Charles Avenue en de woonstraten die ervan aftakken, en het is geen raster zoals in de Quarter: het genoegen van de wandeling zit in de villa’s zelf, hun zuilen, smeedijzeren hekken en rondlopende veranda’s, gezien op afstand vanaf de openbare stoep in plaats van van binnen bezocht. Lafayette Cemetery No. 1 ligt midden in de wijk en is een van de beste plekken in de hele stad om de bovengrondse grafkelders te zien waar New Orleans om bekendstaat, een gevolg van de hoge grondwaterstand van de stad en niet van een enkele traditie, en wordt gewoonlijk als hoogtepunt van een Garden District-wandeling meegenomen.

De tram van St Charles Avenue, de oudst nog in bedrijf zijnde tramlijn ter wereld, rijdt over de hele lengte van deze wandeling en verdient het om als onderdeel van het programma te worden behandeld in plaats van louter als vervoer ernaartoe: veel bezoekers rijden de tram een deel van de weg vanaf het centrum, stappen halverwege uit om de woonblokken en de begraafplaats te belopen, en lopen dan terug naar de laan of rijden de lijn verder.

De gids over vervoer per tram behandelt routes, tickets en de Jazzy Pass in detail. Omdat Garden District een wandeling van gevels en afstanden is in plaats van een compact raster, zijn comfortabele schoenen en een rustiger tempo dan in de Quarter hier belangrijker — er ligt meer afstand tussen de bezienswaardigheden, en de aantrekkingskracht is cumulatief in plaats van geconcentreerd op één plein.

Wat deze wandelingen niet zijn

Het is goed om expliciet te zijn over wat een op architectuur en straten gerichte wandeltocht bewust weglaat, aangezien dezelfde straten van New Orleans onder verschillende noemers worden verkocht. Het is geen foodtour: niets hier draait om waar te eten, al weerhoudt niets een wandelaar ervan onderweg te stoppen bij Café du Monde. Het is geen spook- of vampiertocht: de legenden rond bepaalde gebouwen in de Quarter en rond St Louis Cemetery No. 1 vormen een apart, avondgericht genre dat aan bod komt in de gids voor spooktochten, en die worden het beste als eigen uitje gedaan in plaats van ingevlochten in een daglicht-architectuurwandeling.

Het is geen museumbezoek, al liggen de Cabildo en Presbytère direct aan de route naar Jackson Square en kunnen ze worden toegevoegd als de tijd het toelaat. Door deze zaken gescheiden te houden wordt elk onderdeel beter: een gids die het over spookverhalen heeft, is niet goed geplaatst om ook Spaanse koloniale herbouwvoorschriften uit te leggen, en omgekeerd.

De twee wandelingen vergeleken

	French Quarter	Garden District
Tijdperk	Koloniaal Frans/Spaans, herbouwd na de branden van de jaren 1780	Amerikaans, negentiende-eeuws vooroorlogs
Indeling	Compact raster, ongeveer 13 bij 6 blokken	Verspreid langs St Charles Avenue, geen raster
Gebruikelijke duur	2–2,5 uur	2–3 uur, meer lopen tussen de punten
Kenmerkende gebouwen	Kathedraal, Cabildo, Presbytère, Creoolse herenhuizen	Vooroorlogse villa’s, Lafayette Cemetery No. 1
Combineert goed met	Koffie bij French Market, de Cabildo	St Charles-tram
Tijdstip	Elk moment bij daglicht	Overdag; de laan is stiller na donker

Praktische tips voor het lopen in deze gebieden

New Orleans heeft een vochtig subtropisch klimaat, en dat weegt zwaarder mee bij wandeltochten dan bij bijna elke andere activiteit op deze site: een wandeling van twee uur buiten in juli of augustus, bij dertig graden Celsius en zware vochtigheid, is een heel ander verhaal dan dezelfde wandeling in de mildere tussenseizoenen van lente of herfst. Water meenemen, een hoed dragen en in de hoogzomer voor een ochtendslot kiezen zijn allemaal verstandig. Zowel de Quarter als Garden District zijn vlak, dus het lopen zelf is makkelijk; het klimaat, niet het terrein, is de beperkende factor.

Voor beide gebieden bestaan begeleide opties, variërend van puur historisch tot wandelingen die inzoomen op het donkerdere of schandaligere verleden van de stad zonder zo ver te gaan als een volledige spooktocht — de kroegentocht langs pikante historische verhalen is daar een voorbeeld van, met een mix van anekdotes uit die tijd op dezelfde straten die hier worden behandeld, en werkt goed als avondlijke aanvulling op een daglicht-architectuurwandeling in plaats van als vervanging ervan.

Gezinnen met jongere kinderen zijn doorgaans beter af met een kortere, eenvoudigere route; de Kids Walking Tour is opgebouwd rond een tempo en verhalen die op die leeftijdsgroep zijn afgestemd in plaats van het volledige architectonische detail van een wandeling voor volwassenen.

Voor bezoekers die een wandeling in een korte reis willen inpassen, plaatst de eendaagse essentials-route de wandeling door French Quarter centraal in één dag, terwijl een wandeling door Garden District comfortabeler past in een tweede of derde dag, gezien de tramrit die erbij komt kijken. De dingen om te doen in New Orleans hub vermeldt beide naast de andere activiteitencategorieën van de stad, voor wie nog moet beslissen hoe de tijd te verdelen.

Wandeltochten in New Orleans: veelgestelde vragen

Is French Quarter zonder gids te belopen?

Ja. Het is een compact raster van ongeveer dertien bij zes blokken, vlak, en gemakkelijk in een ochtend of middag te voet te verkennen. Een gids voegt context toe over de architectuur en geschiedenis die een plattegrond niet kan geven, maar zelfstandig lopen werkt prima voor een eerste kennismaking.

Hoe lang duurt een wandeltocht door French Quarter?

De meeste begeleide wandelingen duren twee tot tweeënhalf uur in een rustig tempo, langs Jackson Square, de kathedraal, de Cabildo en de Presbytère, en de woonblokken van Royal en Chartres Street. Een zelfstandige wandeling kan korter zijn of over een hele dag met haltes worden uitgesmeerd.

Moet ik eerst French Quarter of Garden District doen?

Er is geen vaste volgorde, maar combineer ze niet tot één wandeling: ze liggen zo’n drie kilometer uit elkaar langs St Charles Avenue en vertegenwoordigen verschillende tijdperken en bouwstijlen. Veel bezoekers doen French Quarter bij aankomst en Garden District later in de reis, bereikbaar met de St Charles-tram.

Zijn dit dezelfde tochten als de spooktochten die in de Quarter worden verkocht?

Nee. Architectuur- en geschiedeniswandelingen bekijken gevels, smeedwerk en stedelijke inrichting bij daglicht. Spook- en vampiertochten, meestal ‘s avonds, draaien om legenden en spookverhalen rond dezelfde gebouwen. Ze kunnen als twee losse bezoeken worden beschouwd in plaats van één.

Is lopen ‘s avonds veilig in deze gebieden?

French Quarter en Garden District zijn goed bewaakte toeristengebieden, maar daglicht is de betere keuze voor een op architectuur gerichte wandeling, omdat het juist gaat om details op gevels en smeedwerk te zien. Als u na donker loopt, blijf dan op verlichte, drukke straten of neem een rit in plaats van tussen de twee wijken te lopen.

Moet ik een begeleide wandeling van tevoren boeken?

Populaire begeleide wandelingen, vooral die langs Lafayette Cemetery No. 1, kunnen in het hoogseizoen rond Mardi Gras en Jazz Fest volboeken, dus een dag of wat van tevoren boeken is verstandig. Voor zelfstandig lopen is geen reservering nodig.

Kan ik een wandeltocht combineren met de St Charles-tram?

Ja, en dat is een natuurlijke combinatie. De St Charles-lijn, de oudst nog in bedrijf zijnde tramlijn ter wereld, rijdt over de hele lengte van de laan die Garden District omzoomt, dus veel bezoekers rijden een deel van de route en lopen de rest.