Drie dagen eten in New Orleans

Drie dagen, drie wijken, één lange tafel

Dit is een reis door New Orleans die draait om maaltijden in plaats van bezienswaardigheden, en er is nooit een auto voor nodig. De drie dagen blijven binnen de French Quarter, het aangrenzende Central Business District en de Garden District, rechtstreeks bereikbaar met de St Charles streetcar, de oudst nog functionerende straattramlijn ter wereld. Dag één behandelt de essentiële gerechten van de French Quarter, dag twee verbreedt de woordenschat met de eigen cocktails van de stad en een paar gerechten die bezoekers de eerste keer zelden bestellen, en dag drie neemt de streetcar naar de Garden District voor een rustiger tempo aan tafel tussen de negentiende-eeuwse huizen.

Dit is niet dezelfde reis als de langere reisroute zonder auto in een week, die met georganiseerde tours ook plantagegebied en de moerassen bereikt. Hier blijven de plantages van de River Road en de moerasgebieden volledig buiten beeld; het gaat om diepgang in een klein gebied, niet om breedte over de regio.

Het is ook goed om vroeg te zeggen: de keuken van New Orleans is Creools, ontstaan in de stad zelf uit Franse, Spaanse, Afrikaanse en Caribische wortels. Cajun-eten hoort bij Acadiana, de prairies en moerasgebieden rond Lafayette, ver buiten deze driedaagse straal — zie Creools versus Cajun eten uitgelegd als het onderscheid nieuw is.

De drie wijken liggen dicht genoeg bij elkaar dat de hele trip zich binnen één, goed te voet af te leggen corridor afspeelt. Het rasterpatroon van de French Quarter gaat direct over in het Central Business District, waar Canal Street de oude scheidslijn markeert tussen het Franse en het Amerikaanse deel van de stad en waar een ruimere keuze aan hotels en restaurants de blokken vult tussen de Quarter en de tramlijn. Vandaar loopt diezelfde lijn door naar de Garden District voor dag drie. Niets hiervan raakt de auto-afhankelijke trajecten die een uitstap naar de De River Road: plantagegebied tussen New Orleans en Baton Rouge of de verder gelegen bayous zou vergen; alles hier blijft binnen die ene corridor, te voet of met de tram, en juist dat maakt een ontspannen tempo mogelijk dat rond maaltijden is opgebouwd in plaats van een gehaaste opeenvolging van bezienswaardigheden.

Voor oriëntatie vooraf behandelen de wandelgids voor de French Quarter en de gids rondreizen door New Orleans met de streetcar de praktische basis: de Quarter is een compact rooster van ongeveer 13 bij 6 blokken, en een dag- of meerdaagse streetcarpas dekt alles wat nodig is voor dag drie.

Dag 1: het essentiële bord van de French Quarter

Begin vroeg bij Café du Monde aan Decatur Street voor koffie en beignets voordat de rij lang wordt; het is een toeristische instelling, maar een verdiende, en het stuk is Café du Monde de rij waard geeft timingtips als de wachtrij lang lijkt. Loop van daaruit door de French Market, een paar blokken met kraampjes vol groente, specerijen en snacks, een goede plek om de ingrediënten achter de gerechten die nog komen te leren kennen.

De lunch is een po’boy, het broodje van de stad, op Frans brood met roastbeef of gefrituurde garnalen; verscheidene toonbanken in de Quarter doen dit goed en zonder poespas. Voor een vollediger beeld van waar elk van de kerngerechten van de dag op de juiste manier wordt bereid, is de gids beignets, po’boys en gumbo: waar eet je in New Orleans het lezen waard voordat je vertrekt, aangezien die de toeristische adresjes scheidt van de plekken die de lokale bevolking daadwerkelijk verkiest. Breng de middag door met het verkennen van Jackson Square, de St Louis Cathedral en de galeries van Royal Street — de Jackson Square and St Louis Cathedral guide behandelt het plein zelf — voordat je terugkeert voor het avondeten.

Het diner moet gumbo en jambalaya zijn, de twee gerechten waarvoor de meeste mensen speciaal naar New Orleans komen: gumbo is een donkere stoofpot op basis van roux, meestal met okra of filépoeder, over rijst; jambalaya is een rijstgerecht waarbij het vlees en de bouillon samen worden gekookt. Een zittend Creools restaurant in de Quarter of net over Canal Street doet beide gerechten goed. Voor een breder overzicht van waar elk gerecht goed wordt gemaakt, zie waar locals echt eten in New Orleans en gumbo, jambalaya en etouffee uitgelegd.

Als de avond meer om sfeer draait dan om nog een maaltijd, rondt een wandeling richting Frenchmen Street de avond af met live jazz in plaats van nog een gang — zie Frenchmen Street versus Bourbon Street om te bepalen welke straat bij welke stemming past. Wie juist wordt aangetrokken door de andere reputatie van de Quarter, de spookverhalen en de bovengrondse begraafplaatsen, kan tussen het diner en een laatste drankje een avondlijke wandeltocht door de spookgeschiedenis van de Quarter inplannen.

Dag 2: de woordenschat verbreden

Dag twee gaat voorbij de drie voor de hand liggende gerechten naar de rest van wat de stad te bieden heeft. Het ontbijt kan lichter zijn — chicory coffee en gebak — voor een late ochtendlijke muffuletta bij een van de Italiaans-Creoolse delicatessenzaken in de Quarter: een rond sesambroodje gevuld met gerookt vlees, kaas en olijvensalade, hier uitgevonden en elders zelden in deze vorm te vinden.

Besteed een deel van de middag aan een gegidste kennismaking met de eetcultuur in plaats van zelf plekken te kiezen; een gegidste proeftocht door en net voorbij de eetplekken van de Quarter is een efficiënte manier om verschillende kleine gerechten te proberen — boudin, oesters, een smaakje red beans — zonder je bij elke stop aan een volledige maaltijd te binden. Voor achtergrond over hoe deze tours zich tot elkaar verhouden, zie eettours in New Orleans vergeleken.

De avond is voor de cocktails van de stad, die New Orleans allemaal als de zijne claimt: de Sazerac, gebouwd op rye whiskey en Peychaud’s bitters; de Ramos Gin Fizz, berucht lastig om goed te schudden; de fruitige Hurricane, hier uitgevonden maar elders vaak te zoet gemaakt; en de Vieux Carré, een klassieker met twee basisdranken, vernoemd naar de Quarter zelf. Een kroegentocht langs twee of drie van deze cocktails, in plaats van één stop, is de betere manier om de verschillen te proeven — zie cocktails van New Orleans: van Sazerac tot Hurricane voor waar elk het beste wordt gemaakt.

Het diner vanavond kan red beans and rice zijn, van oudsher een maandaggerecht ontstaan uit de wasdag maar tegenwoordig in de meeste keukens dagelijks geserveerd, of, als de kalender het toelaat, een seizoensgebonden crawfish boil — controleer de beschikbaarheid, want het crawfishseizoen loopt ruwweg van laat in de winter tot vroeg in de zomer en is geen jaarrond gerecht.

Een tabel hieronder geeft een indicatie van de kosten van dag twee, ter planning:

Stop	Wat	Ruwe kosten per persoon (USD)
Muffuletta lunch	Halve muffuletta + drankje	12–18
Gegidste proeftocht	Verschillende kleine proeverijen	60–90
Cocktail (per stuk)	Sazerac / Ramos Gin Fizz / Hurricane / Vieux Carré	12–16
Diner red beans and rice	Hoofdgerecht	16–25
Crawfish boil (seizoensgebonden)	Per pond	8–12 per pond

Prijzen variëren per locatie en seizoen; beschouw dit als een planningsbereik, geen offerte, en onthoud dat sales tax bij de kassa wordt toegevoegd, en dat 18–20 % fooi daar bovenop wordt verwacht — de gids tipping and sales tax in New Orleans behandelt beide in meer detail, wat over drie dagen aan restaurantmaaltijden meer gewicht in de schaal legt dan bij één enkele stop.

Dag 3: de Garden District per streetcar

Neem de St Charles streetcar vanaf Canal Street naar de Garden District, voor een rustigere ochtend tussen de statige huizen en met eiken omzoomde lanen. Dit is de dag waarop de reis het rooster van de Quarter verlaat, maar niet de stad, en al helemaal niet met de auto — de tramlijn zelf, de oudst nog functionerende straattramlijn ter wereld, is de rit op zichzelf al waard. De gids Garden District en de streetcar en rondreizen door New Orleans met de streetcar behandelen kaartjes en haltes in detail.

Wandel over St Charles Avenue en de omliggende straten voor de negentiende-eeuwse huizen, en bekijk daarna Lafayette Cemetery No. 1, waarvan de bovengrondse graftombes tot de bekendste beelden van de stad behoren; in tegenstelling tot St Louis Cemetery No. 1 in de Quarter is deze over het algemeen zelfstandig te bezoeken, al veranderen openingstijden en regels, dus controleer de actuele toegang vooraf.

Wie de geschiedenis liever uitgelegd krijgt in plaats van zelfstandig te ontdekken, kan een wandeltocht boeken die de begraafplaats combineert met de grote huizen van de wijk, of, voor een versie die meer leunt op de spookverhalenreputatie van de wijk naast de architectuur, een wandeling door de Garden District rond de begraafplaats en de verhalen erover. Meer achtergrond over de begraafplaatsen van de wijk in bredere zin staat in de bezoekersgids voor de begraafplaatsen van New Orleans.

De lunch is hier een rustigere, zittende aangelegenheid — de Garden District heeft minder toonbanken en meer echte restaurants dan de Quarter, een goede plek voor een ontspannen Creoolse lunch weg van de drukte. Neem de streetcar ‘s middags terug naar het CBD of de Quarter, en houd de avond vrij voor een laatste diner bij het instituut in de Quarter dat op dag één werd overgeslagen, of een laatste ronde van de cocktails van dag twee.

Voor een breder beeld van hoe dit zich verhoudt tot langere verblijven, zetten hoeveel dagen in New Orleans en drie dagen in New Orleans deze eetgerichte planning af tegen een versie met meer nadruk op bezienswaardigheden, en dingen om te doen: eet- en drinktours is een goede volgende stop om een vierde dag in te vullen als er tijd is.

Het naar jouw hand zetten

Dit plan is bewust smal, en dat is precies de bedoeling: drie dagen zijn niet genoeg om eten, geschiedenis en muziek allemaal grondig te doen, dus deze versie kiest voor eten en blijft daarbij. Reizigers die dezelfde buurten willen bezoeken maar met een zwaardere dosis van het verleden van de stad, kunnen in plaats daarvan kijken naar geschiedenis en herinnering: drie dagen, dat meer tijd besteedt aan de musea en begraafplaatsen waar dit plan slechts langs komt.

Wie met een krapper budget werkt, kan dezelfde structuur aanhouden en tegelijk de tours en zitmaaltijden schrappen met behulp van New Orleans op een budget: drie dagen, dat sterker leunt op po’boy-tentjes en de French Market. En wie uiteindelijk een vrije vierde dag overhoudt, in plaats van naar huis te gaan, zou die dag kunnen besteden aan één zorgvuldig gekozen stop uit New Orleans eten- en drinktours — een kookcursus of een tweede proeftocht is een natuurlijke uitbreiding van dit reisplan in plaats van een verandering van richting.

FAQ: drie dagen gericht op eten in New Orleans

Heb ik een auto nodig voor deze reisroute?

Nee. Alles in deze drie dagen speelt zich af binnen de French Quarter, het Central Business District en de Garden District, allemaal te voet of met de St Charles streetcar te bereiken. Een huurauto levert hier alleen parkeerkosten en gedoe op, zonder voordeel.

Is dit hetzelfde als de reisroute van een week zonder auto?

Nee. De langere reisroute van een week zonder auto reikt met georganiseerde tours verder de regio in. Deze driedaagse planning blijft bewust beperkt, binnen drie wandelbare wijken die draaien om eten, zonder plantages en zonder moerastochten.

Wat is het verschil tussen Creoolse en Cajun keuken?

De Creoolse keuken ontstond in de stad zelf, uit Franse, Spaanse, Afrikaanse en Caribische invloeden, en leunt op tomaten en stedelijke ingrediënten. De Cajun keuken komt van de Acadische kolonisten uit de prairies en moerasgebieden rond Lafayette, en is landelijk en gebaseerd op roux. Deze reisroute blijft in New Orleans, dus het is een Creoolse eetreis, geen Cajun-reis.

Hoeveel budget moet ik per dag rekenen voor eten?

Een middenklasse dag met twee zittende maaltijden, een koffiestop en een of twee cocktails komt neer op ongeveer 60 tot 100 Amerikaanse dollar per persoon, exclusief tours. Po’boys, muffulettas en beignets zijn goedkoop; een diner met meerdere gangen bij een Creools instituut zit aan de bovenkant van die marge of erboven.

Moet ik van tevoren reserveren bij restaurants?

Voor de bekende Creoolse instituten en elke kookcursus: ja, reserveer een paar dagen van tevoren, en nog eerder tijdens Mardi Gras of Jazz Fest. Po’boy-tentjes, de French Market en informele lunchplekken accepteren gewoon inlopers.

Hoort Bourbon Street bij deze reisroute?

Alleen terloops. De eetreis richt zich op Royal Street, Decatur Street, de French Market en Frenchmen Street om te eten en te drinken; de bars van Bourbon Street staan hier niet centraal.